Knie

Iliotibiale band frictie syndroom

Wat is het ?

Het wordt ook wel eens de lopersknie - runner's knee - genoemd.
Het gaat om een wrijvingsletsel aan de buitenzijde van de knie door een pees. Meestal wordt dit gezien bij lopers of bij sportactiviteiten waarbij veel wordt gelopen (voetbal). Sporadisch kan het ook optreden bij wielrenners.

De iliotibiale band is een dikke band die begint thv de heup en uitloop over het ganse verloop van de dij aan de buitenzijde. Hij hecht zich vast aan de laterale zijde van het bovenste gedeelte van het onderbeen.
De belangrijkste taak van deze band is de stabiliteit geven aan de buitenzijde van de knie.

Iliotibiale bandHet is goed om weten dat deze band zich bevindt aan de buitenzijde van het gewricht. Het kniegewricht zelf heeft met het probleem dus geen uitstaans. Bij het plooien en strekken van de knie moet deze band over een klein uitsteeksel aan de buitenzijde van de knie. Hierbij treedt frictie op tussen dit beenderig uitsteeksel en de band. Daardoor kan een ontsteking optreden.

Te veel frictie kan worden veroorzaakt door factoren die eigen zijn aan de patiënt zelf :

  • O-benen
  • het naar binnen draaien van de voet bij het lopen
  • holvoeten
  • lengteverschil van de onderste ledematen

Er zijn ook oorzaken buiten het gewricht :

  • te nauw schoeisel
  • lopen in extreme omstandigheden
  • plots opvoeren van de duurtraining (opvoeren aantal kilometers)
  • lopen aan de afdalende buitenzijde van de weg
  • versleten loopschoenen

 

Wat zijn de symptomen ?

Het gaat om pijn dewelke zich situeert aan de buitenzijde van de knie. Typisch is dat deze optreedt na een bepaalde afstand of loopduur. De pijn is zodanig dat men genoodzaakt is de inspanning te stoppen. Men kan er niet "doorlopen".

In acute fase kan er ook pijn zijn na het lopen en voornamelijk bij het afkomen van de trap. Naast ontsteking van de band is dan ook een kleine slijmbeurs ontstoken dewelke zich bevindt juist onder de iliotibiale band.
Heel typisch is dat patiënt zelf weet dat de pijn optreedt na een bepaalde afstand.

 

Behandeling

Het gaat om een frictiefenomeen als oorzaak van een tendinitis. De klassieke maatregelen voor tendinitis zijn dan ook van tel. Oorzaken die gelegen zijn buiten het lichaam van de patiënt kunnen worden aangepakt.
Hiervoor kan eventueel aanpassen van loopparcours, reduceren van de loopafstand, aanpassen van schoeisel, steunzolen, nodig zijn.

Daarnaast is plaatselijk ijsapplicatie en stretching aangewezen. Ook kinesitherapie kan nuttig zijn.
Dwarse fricties zijn tegenaangewezen gezien deze de irritatie nog zouden doen toenemen.
De abductie van de heup moet worden geoefend en dit is zeer belangrijk.

Een recente studie maakte duidelijk dat goede heupabductie het aantal ingrepen kan verminderen.
Een cortisone injectie is voor dit probleem niet aangewezen. Dit geeft immers veelal plaatselijk wat afsterven van vetweefsel rond de pees hetgeen de frictie uiteindelijk doet toenemen.

Indien de last te lang aansleept of te uitgesproken is, kan een ingreep worden uitgevoerd. Het gaat om een vrij kleine ingreep dewelke gebeurt in het dagziekenhuis. Een korte narcose of locoregionale anesthesie wordt gegeven. Bij de ingreep wordt een incisie gemaakt aan de buitenzijde van de knie - ongeveer 5cm.
Het stukje van de iliotibiale band dat glijdt over het botuitsteeksel wordt weggenomen waardoor de wrijving natuurlijk onmiddellijk ophoudt. Ook het slijmbeursje wordt verwijderd.

Na de ingreep krijgt patiënt een aangepast verband. U mag direct steunen op het been.

voorNa

Na de ingreep

  • relatieve rust
  • gaan met krukken gedurende een tweetal weken
  • het plooien van de knie mag slechts tot 90° gedurende de eerste 2 weken
  • oefeningen van de quadriceps (voorste dijspieren) mogen direct worden uitgevoerd
  • hechtingen worden een tiental dagen na de ingreep verwijderd
  • sportonbekwaamheid :
    • fietsen : ongeveer 3 weken
    • lopen : ongeveer 4 à 6 weken

Als mogelijke complicatie is er de klassieke complicatie bij elke ingreep: ontsteking (koorts en roodheid) of lekkende wonde. Het is belangrijk om weten dat bij de ingreep het kniegewricht niet wordt geopend. In die zin betreft het een relatief eenvoudige ingreep zonder veel risico.