Knie

Jumper's knee

Wat is het ?

Het is een tendinitis thv de kniepees. De kniepees verbindt de knieschijf met het scheenbeen en is dus een deel van het strekmechanisme van de knie (uitstrekken en het rechtmaken van de knie).

Deze tendinitis treedt op na meerdere kleine letseltjes die optreden tijdens en na sportinspanningen. Deze kleine letseltjes krijgen onvoldoende tijd om te herstellen waardoor bij elke sportinspanning er meer en meer beschadiging optreedt. Uiteindelijk kan in kleine deeltjes van de pees plaatselijk weefselnecrose optreden (afsterven)

Dit roept dan weer en bijkomende ontstekingsreactie op dewelke op de duur niet meer te verdragen blijft. Op deze manier kan de ontsteking chronisch zijn en kan in de pees zelf plaatselijk degeneratie aanwezig zijn.

kniepeesBij een degeneratie wordt het peesweefsel vervangen door littekenweefsel en heel erg kleine cysten.
Op dat moment is de kans op spontaan herstel door middel van rust klein geworden.
Een klassieke peesontsteking wordt gezien in 4 gradaties :

  • graad I : pijn na inspanning
  • graad II :pijn voor en na inspanning. De pijn verdwijnt na opwarmen
  • graad III: pijn voor, tijdens en na inspanning
  • graad IV : pijn bij dagdagelijkse activiteiten

De tendinitis treedt op bij herhaalde krachtige samentrekkingen van het strekapparaat - kniepees. We zien deze vooral bij springsporten : basketbal, volleybal, atletiek. Ook asafwijkingen of voetafwijkingen kunnen aanleiding geven tot een tendinitis. Bij uitgesproken ontsteking kan naast de pees ook het onderste uiteinde van de knieschijf ontsteken. In dat geval is er ook tekening op de Isotopen botscan.

 

Wat zijn de symptomen ?

Pijn thv de pees, juist aan de aanhechting op de knieschijf.
In het begin is het mogelijk dat de pijn moeilijk te situeren is.
De pees zwelt soms wat op.
Voornamelijk pijn bij het op- en aflopen van hellingen.

 

Behandeling

In eerste instantie wordt steeds gepoogd om het letsel zonder ingreep te behandelen (conservatief).

  • stopzetten van de sportaktiviteiten dewelke last geven
  •  ijs na inspanning
  •  trainen van de dijspieren
  •  vooral de open keten oefeningen dienen te worden vermeden. De gesloten keten oefeningen zijn aangewezen (in dit geval blijft de voet steeds contact houden met de grond). Squat en fietsen mogen dus gebeuren
  •  het nemen van medicatie heeft weinig nut. De pijn wordt hiermee wel gestild maar op het tendinitisprobleem zelf is er weinig invloed
  •  kinesitherapie is nuttig : dwarse fricties, ultrasone en laser
  •  oefentherapie : gesloten keten, is het meest belangrijk
  •  gebruik van kleine bandjes thv de kniepees om de spanning weg te nemen
  •  het geven van Cortisone in de pees of rond de pees is erg gevaarlijk. Een peesscheur kan optreden na een eerste injectie !

Operatieve behandeling:

Indien bovenvermelde maatregelen geen effect hebben, kan bij te lang aanslepen van de hinder een ingreep noodzakelijk blijken. In dat geval zal ook altijd eerst een NMR scan gebeuren. Dit onderzoek zal letsels thv de pees (kleine cysten , necrose) in het licht stellen.
De NMR scan kan ook irritatie van het distale gedeelte van de patella (knieschijf) in het licht stellen.

Bij de ingreep wordt een verticale insnede gemaakt over de kniepees. Het necrotisch weefsels wordt uitgesneden en het gezonde weefsel wordt terug opgehecht.
Soms is het noodzakelijk om bij de ingreep ook het distale uiteinde van de patella zelf te verwijderen.

Na de ingreep:

Klassiek is een gipskoker voor de duur van een drietal weken aangewezen. In deze koker mag het lidmaat wel worden belast maar men dient te gaan met een "stijve" knie.
Daarna kan worden gestart met progressief mobiliseren van de knie onder kinesitherapie begeleiding.

De werkonbekwaamheid zal toch snel een drietal weken duren.

Fietsen kan gebeuren na een 4-tal weken. Lopen kan slechts na goede functie van de quadriceps : ten vroegste na 3 maanden. Vooraleer terug normaal kan worden gesport zonder enige beperking is een tijdsduur van een 4 à 5-tal maanden evenwel te voorzien.

Complicaties:

Vooral een mogelijke ontsteking is te mijden. In dat geval roodheid en wat koorts, lekken van de wonde.
De ingreep zelf duurt slechts een 20-tal minuten.